***ผมม้า--หน้าบาน***

        

 "มนุษย์สีเทา"

 

         หากมนุษย์ มีสองสี ที่จะกล่าว

คือสีขาว พราวพิสุทธิ์ ผุดผ่องใส

เป็นคนดี มีธรรม นำจิตใจ

เป็นผู้ให้ ไม่ประวิง สิ่งตอบแทน 

         ในบางครั้ง เปนสีดำ ต้องทำผิด

ใส่หน้ากาก ดัดจริต ร้ายเหลือแสน

ให้คนอื่น เชิดชู ไม่ดูแคลน

ยิ้มหน้าแป้น ทั้งใจเกลียด น่าเดียจจริง

         เธอจงเป็น สีเทา เงามนุษย์

เป็นเพียงจุด เล็กน้อย คอยสร้างสรรค์

ไม่ต้องเปน เช่นดำ-ขาว  ราวตัดกัน

เพียงครองธรรม์...เคียงสุข...ทุกเวลา

 

 

 

 

 

 

 

ชั้นคิดว่าชั้น

 

 

"ไร้ค่าสิ้นดี"

 

 

 

 

 

ชั้นคิดว่าเธอ

"ก็คงคิด

 

เช่นนั้น"

 

...

                                                                

                                                                                                                      เรื่องสั้นน่าหมั่นไส้  "ลักยิ้ม"

 

                                                             ตอน..Thief

 

              “สวัสดีครับ ท่านผู้อ่านทุกท่าน ผมชื่อ นิวัฒน์ วันนี้ผมนึกสนุกอยากจะเล่าเรื่องราวของผม ให้พวกคุณได้อ่านกัน ดูจากการแต่งตัวของผมที่ใส่เชิ้ต ผูกไทด์ ผมก็ดูเหมือนพวกเซลล์ทั่วๆไปล่ะครับ เพียงแต่ในวันหยุดอย่างวันเสาร์-อาทิตย์ ผมมักมีอาชีพเสริมของผมเอง อาชีพอะไรน่ะเหรอ? บอกไปพวกคุณคงตกใจแน่ๆ ผมเป็นขโมยครับ อย่างเช่นวันนี้ที่เป็นวันอาทิตย์ เป็นวันหยุดของทุกคน ผมล่ะชอบจริงๆ ผู้คนพลุกพล่านทำให้มีเหยื่อให้เลือกมากมาย ผมกะจะเริ่มขโมยของ ของผู้คนไปเรื่อยๆ จนถึงจุดหมายปลายทางที่ผมตั้งใจจะไปปักหลักที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง ที่นั่นมีเป้าหมายเยอะดีอีกเช่นกัน ผมชอบๆ” ชายหนุ่มหยุดรอรถโดยสารประจำทางที่ป้ายรถเมล์ได้ไม่นานรถเมล์สายที่เขาต้องการก็มาถึง เข้าก้าวขึ้นไปนั่งบนรถเมล์อย่างสบายใจ เนื่องจากเป็นต้นสายจึงทำให้ไม่มีคนเยอะนักและที่นั่งก็มีเหลือเฟือ แต่เมื่อรถแล่นไปเรื่อยๆผู้โดยสารก็เริ่มเยอะขึ้น เยอะขึ้น จนตอนนี้แน่นรถไปหมด แม้แต่ที่ยืนก็ยังไม่มีเลย และในขณะที่รถจอดป้ายเพื่อรับ-ส่งผู้โดยสาร ก็มีหญิงสาวท้องแก่เดินก้าวขึ้นมาบนรถและเดินตรงมาที่นิวัฒน์ พอเหมาะพอเจาะกับที่ชายหนุ่มหันไปมองพอดี หญิงท้องแก่คนนั้นแต่งตัวดีทีเดียว กระเป๋าที่ถือก็มียี่ห้อเสียด้วย ถึงจะเป็นของปลอมก็เถอะ แต่ยังไงมันก็แพงอยู่ดี กระเป๋าพวกนี้น่ะกรีดง่ายนักแล เมื่อชายหนุ่มเห็นหญิงท้องแก่เดินมาทางที่ ที่เขานั่งอยู่ ชายหนุ่มจึงลุกขึ้นเพื่อให้หญิงท้องแก่คนนั้นนั่งแทน หญิงสาวหันมายิ้มให้เขาอย่างสดใส และกล่าวขอบคุณ โดยที่ไม่รู้เลยว่าตนเองนั้นได้ถูกขโมยของบางอย่างไปเสียแล้ว

                ชายหนุ่มรีบก้าวลงจากรถอย่างรวดเร็วเมื่อรถเมล์จอดป้ายถัดมาและมันก็เป็นป้ายที่เขาต้องการจะลงอยู่แล้วด้วยสิ อะไรจะโชคดีอย่างนี้นะ “ตอนนี้ใกล้ถึงจุดหมายที่ผมต้องการจะไปแล้วล่ะ เหลือแค่ข้ามถนนไปก็ถึงแล้ว”ชายหนุ่มกล่าว พลางสายตาก็เหลือบไปเห็นยายแก่ที่ใส่สร้อยทองกำลังจะข้ามถนน ถึงสร้อยมันจะไม่ได้เส้นใหญ่มากก็เถอะ แต่ถ้าเอาไปขายก็น่าจะได้ราคาไม่น้อยเลยนะ ว่าแล้วชายหนุ่มก็ตรงรี่เข้าไปหายายคนนั้น พร้อมกับพูดว่า”คุณยายครับ ให้ผมพาคุณยายข้ามถนนเถอะนะครับ” จบคำชายหนุ่มก็ดูซ้ายดูขวา ทำท่าจะพายายข้ามถนนโดยไม่รอคำตอบจากยาย เมื่อจูงหญิงชราข้ามมาถึงอีกฝั่งหนึ่งของถนนอย่างปลอดภัย หญิงชราจึงหันมายิ้มให้ชายหนุ่มอย่างอ่อนโยนพร้อมพูดว่า“ขอบคุณนะพ่อหนุ่ม” โดยที่ไม่ทันระวังตัวอีกเช่นกัน ยายแก่ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าถูกขโมยอะไรไป

                เมื่อนิวัฒน์เดินเข้ามาในสวนสาธารณะ เขาก็มองหาม้านั่งสีขาวที่ประจำที่เขาชอบมานั่งเล่น หรือบางครั้งก็มานั่งรอเหยื่ออยู่บ่อยๆ ระหว่างจะเดินไปนั่งนั้น ก็ได้พบกับเด็กหญิงตัวเล็กๆที่กำลังสะอื้นไห้ เธอทำผมรวบตึงและติดกิ๊บเพชรรูปโบว์อันเล็กๆไว้บนหัว ชายหนุ่มเจอเหยื่ออีกรายแล้วสิ เขารีบตรงรี่เข้าไปหาเด็กน้อยคนนั้น พร้อมถามเด็กน้อยด้วยสายตาอันอ่อนโยนว่า“หนูจ๊ะ เป็นอะไรหรือเปล่า ร้องไห้ใหญ่เลย มีอะไรให้น้าช่วยไหมจ๊ะ” “ก็ลูกโป่งของหนูน่ะสิคะ หนูเผลอทำมันหลุดมือแล้วมันก็ลอยไปติดอยู่บนต้นไม้โน่นแน่ะ หนูอยากได้คืนน่ะค่ะ คุณน้าช่วยหยิบให้หน่อยนะคะ”เด็กหญิงตอบทั้งๆที่ยังสะอื้นอยู่ พร้อมกับชี้มือขึ้นไปที่ตำแหน่งของลูกโป่ง ชายหนุ่มเห็นว่ามันอยู่ไม่สูงนัก เขาจึงยืดแขนสุดแขนและเขย่งปลายเท้าเพียงเล็กน้อย  ฮึ้บ! เมื่อได้ลูกโป่งมาอยู่ในมือเขายื่นลูกโป่งคืนให้เด็กหญิงคนนั้น เธอทำเหมือนทุกๆคนที่ผ่านมา หันมายิ้มอย่างดีใจพร้อมกล่าวขอบคุณ และจึงรีบวิ่งกลับไปรวมกลุ่มกับเพื่อนๆที่รออยู่เพื่อเล่นกันต่อ โดยไม่รู้ตัวว่าโดนขโมยอีกเช่นกัน

                “และตอนนี้ผมกำลังนั่งอยู่ที่ม้านั่งสีขาวเจ้าประจำ เบื้องหน้าเป็นบึงน้ำบึงใหญ่ ผมสะดุ้งตื่นระหว่างที่กำลังหลับฝันถึงเรื่องราวต่างๆที่ผ่านพ้นมาในวันนี้ อย่างที่บอกแหละครับ ผมเป็นขโมย เมื่อเป็นขโมยก็ต้องลักขโมย แต่สิ่งที่ผมลักขโมยอยู่เป็นประจำก็นี่แหละครับ ลัก(ขโมย)ยิ้มของทุกคนที่ผมมีโอกาสจะขโมยได้ ทุกๆครั้งที่ผมทำ มักได้กำไรเสมอ อย่างเช่นวันนี้ ตอนที่ผมลุกให้หญิงท้องแก่นั่ง ผมได้รับรอยยิ้มจากคนบนรถอีกหลายคนที่ดูอยู่ไม่ใช่จากหญิงท้องแก่คนเดียวเท่านั้น ตอนที่ผมพาคุณยายข้ามถนน ผมก็ได้รับรอยยิ้มจารถหลายคันที่เต็มใจหยุดเพื่อให้ผมพาคุณยายข้ามถนนได้อย่างปลอดภัย และสุดท้ายตอนที่ช่วยหยิบลูกโป่งให้หนูน้อยเมื่อเธอวิ่งกลับไปรวมกลุ่มกับเพื่อนแล้ว เพื่อนๆของเธอก็หันมายิ้มให้ผมอย่างขอบคุณเช่นกัน อย่างนี้ยังไม่เรียกว่ากำไรอีกหรือครับ แต่ตอนนี้ผมชักหิวแล้วสิ ท้องก็เริ่มร้องแล้วด้วย ขอตัวไปหาอะไรใส่ท้องก่อนนะครับ โอกาสหน้าคงได้เจอกันใหม่ ถ้าไอ้คนเขียนไม่เป็นโรคสันหลังยาวตายซะก่อน สวัสดีครับทุกคน”

 

 

อนึ่ง..พอดีนึกสนุกอยากย้อนอดีตสมัยสาวๆที่เคยแต่งนิยายเล่นบวกกับอยากแต่งเรื่องให้ด๋อยแอ็คเขียนเป็นการ์ตูน แต่ดันมากันคนละแนวซะนี่ ก็เลยเอามาลงเอนทรี่ตัวเองซะเลย ตอนแรกกะจะใช้ตัวเดินเรื่องเป็นผู้หญิง แต่มาคิดๆดูแล้ว บทตัวเอกก็แข็งใช่เล่นเลย ก็เลยตัดสินใจใช้เป็นผู้ชายดีกว่า55+

 

อสอง..อ่านกันดีๆนะ สังเกตดีๆว่าสิ่งที่โดนขโมยไปคืออะไรกันแน่ อย่าหลงกลล่ะ เด๋วจากเรื่องสั้นส่งเสริมให้คนทำดี จะกลายเป็นเสริมส่งให้ทำเลวกันไปซะได้..

 

อสาม..ติชมด้วยก็ดี

 

อสี่..พอแล้วเด๋วถึงอห้า

 

เรื่องมันมีอยู่ว่า 

โมสต์ได้รับtagมาจากhttp://sage0-0nu.exteen.com

มีกติกาอยู่นิสนึง

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
<<โปรด Copy ข้อความทั้งหมดในกรอบ"""""นี้ไปเป็นกติกา>>

http://sage0-0nu.exteen.com

1 ถ่ายรูปเจ้าของบล๊อก.. มุมไหน ด้านไหนก็ได้ตามสะดวก
(อยากโชว์มากโชว์น้อยก็แล้วแต่ต้องการ)

2 วาดรูปมาสคอตตัวเองสักรูป ในมุมเดียวท่าเดียวกับรูปในข้อ 1
(จะเหมือนตัวเองมากน้อยแค่ไหนก็ตามต้องการ)

3 ดัดแปลงรูปตัวเองในข้อ 1 ให้เหมือนข้อ 2!!!!!
โดยวาดทับรูปตัวเองเลย..

จบ...

(จะเรียกว่าคอสเพลย์ตัวการ์ตูนของตัวเองได้ป่าววะเนี่ย)

ปล.จะดองTagไว้ก็ไม่ว่านะจ๊ะ

ใครอยากทำก็ได้ไม่ว่านะจ๊ะ (บอกกันด้วยละ^^)

จะส่งต่อยังไงก็ไม่ว่านะจ๊ะ...

แต่ว่าทำแล้วมาบอกเจ้าของบล๊อกด้วยนะจ๊ะ >v<

http://sage0-0nu.exteen.com 

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

ไม่พูดพร่ำทำเพลงแล้ว

มาดูกันเลยดีกว่า

ว่าฮาขนาดไหน

นี่คือรูปที่คอสตัวเองออกมา

v

v

 

ส่วนนี่

รูปมาสคอตคุณโมสต์เองจร้า

(เม้าส์ปากกาก็ไม่มีกะคัยเค้า

วาดตามมีตามเกิดมากๆเลย55+)

v

v

กะว่าเหมือนสุดฤทธิ์แล้วนะเนี่ย

 

เอาล่ะมาถึงนาทีทะรึก เอ้ย!!ระทึก (จะฮาไปไหนยัยนี่หนิ)

ที่ต้องส่งTAGต่อกันแล้วล่ะ เม้นก่อนนะจ้ะ แล้วค่อยมาเอาเม้าส์คลุมดู

คัยดูก่อนขอให้เล็บขบนะคะคุณ

ส่งต่อให้คอมเม้นที่  2,4,5,7,11  ค่ะ 

เป็นไงๆ โดน tag กันรึป่าวเนี่ย

ใครที่รับ tag ต่อ ถ้าทำแล้ว ก็เอามาอวดกันมั่งเน้าะ

^^~

 

edit:ตอนนี้มีผู้โชคดี(รึป่าว)รับtagไปแล้ว แต่จะทำรึป่าวอันนี้ไม่รู้55+

ผู้เม้นรายต่อไปมิต้องเกรงกลัวต่อสิ่งใดแล้วจร้า  ตามสบายเถิดท่านทั้งหลาย

...