สวัสดี ประเทศ..จีน!..

posted on 01 May 2013 14:33 by mostsaint directory Asian, Food, Travel
ย้อนหลังไป1เดือนก่อน วันที่27โมสต์มาถึงเมืองกวางโจว ประเทศจีน
 
ซึ่งครั้งนี้เป็นการเดินทางออกนอกประเทศครั้งแรก อีกทั้งยังเปรี้ยวทีนออกมาเรียน 3เดือนเลยด้วย
 
เรื่องภาษานั้น เรียกว่า งูๆปลาๆยังมากไป -*-
 
เคยเรียนครั้งล่าสุดก็เมื่อเป็นเด็กสาวมัธยมปลาย3ปีก่อน นู้นนนนน
 
มาถึงก็ลงเครื่องตรวจวีซ่า ในใจภาวนา อย่าให้มีปัญหาเล้ย กูเถียงมันไม่ได้น้าาา
 
 
ตรวจเสร็จปุ๊บ มีแอบแวะชิ้งฉ่องหนึ่งงืด ในใจแอบหวังเล็กๆว่าอย่ามาโชว์ของ แบบห้องน้ำไร้ประตูตอนนี้เลยนะ
 
ข้าน้อยยังเด็กนัก สรุปว่าห้องน้ำสนามบิน แลดูสะอาดดี แต่เบื้องหลังประตูนั้นมีสิ่งหนึ่งที่น่าตกใจอยู่
 
นั่นก็คือ...
 
นั่นก็คือ..
 
นั่นก็คือ........
 
ผ่างงงงงง
 
"ส้วมหลุม!!!!!!!!"
 
มึงจะบ้าไปแล้ว สร้างส้วมหลุมในสนามบิน
 
นี่มันสนามบินนะพี่นะ พี่จะให้ข้าน้อย---นั่งยอง บนส้วมหลุมเนียน้าาา
 
แอบติดใจที่ดึงกระดาษเช็ดมือ ดึงมันส์ดีอ่ะ ฮ่าๆๆ
 
 
 
จากนั้นก็นั่งรถไฟใต้ดินมาลงที่สถานี ใกล้ๆโรงแรม(จำชื่อสถานีไม่ได้แล้วอ่า)
 
ลากกระเป๋ากุลุกๆ เดินไปอีกนิดก็ถึงโรงแรม
 
 
ค่าห้องราคาประมาณ 1000 บาท ไทย
 
จะช้าอยู่ไย ออกมาเดินเล่นซะหน่อย
 
บรรยากาศรอบๆสวยดี อากาศเย็น
 
รถขับเลนซ้าย ซึ่งสร้างความสับสนในการข้ามถนนของคนไทยอย่างเรายิ่งนัก
 
เกือบโดนรถเสยไปหลายรอบอยู่
 
วันนี้ค่ะ มีสิ่งที่สร้างความภาคภูมิใจให้กับประเทศไทยมานำเสนอ
 
มันปรากฎตัวอยู่ในร้านโชว์ห่วยชื่อดัง ขอไม่เอ่ยนามนะคะ
 
(เอ่อ..ก็ไม่เอ่ยนามไง)
 
ความภูมิใจของไทยเรา คืออออออ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
 
มาม่าคัพ"ต้มยำกุ้ง" ราคา 11 หยวน
 
ซู๊ดยอดดดดดแหล่วววว
 
ตีเป็นเงินไทย ก็ประมาณ 50กว่าบาทได้
 
คือถ้ากินที่ไทย ก็อาหาร บ้านๆเบๆ 13บาทได้มั้ง
 
แต่ถ้ามีถือกินที่นี่ เรียกข้าว่าเศรษฐีเลยดีกว่า
 
เรียกได้ว่า เป็นสินค้านำเข้าเลยที่เดียว
 
รู้สึกภูมิใจอย่างบอกไม่ถูก...อูก..อูก..อูกกก
 
 
สำหรับวันนี้ต้องขอตัวไปกินอาหารเศรษฐีก่อนนิฮะ เพราะแบกมาจากไทยซะเยอะเชียว
 
ขอบคุณที่กรุณาอ่านมาถึงตรงนี้ค่า
 
ไปแล้ว  ฟ้าววววววว!!!
 
จะมีใครจำเราได้มั้ยน้า?
เพื่อนที่เคยเล่นบล๊อก จะยังเล่นอยู่มั้ยน้า?
 
2คำถามที่ทำให้ไม่ได้เขียนบล๊อกสักที
 
แต่คิดไป..คิดมา มันก็บล๊อกเรา
แค่อยากจะเขียนอะไรที่มันเป็นประโยชน์ต่อสังคมบ้าง
 
ก็แค่นั้น
 
+++เป็นคนคิดเยอะตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะเรา+++
 
 
พอมาย้อนอ่านบล๊อกเก่าๆดู ก็เห็นกาพัฒนาทางความคิดของตัวเอง
เมื่อก่อนอัพบล๊อก เพราะมีอะไรที่อยากจะแบ่งปัน
แต่ตอนนี้มันเหมือนกับได้มองดูสิ่งที่เคยทำ ที่เคยเป็น
 
มันส่งผลให้  เราเป็นเรา  ในทุกวันนี้...ขอบคุณเอ็กซ์ทีน...ขอบคุณจากใจ

อยู่มา3ปี ที่ภูเก็ต พอจะต้องกลับกรุงเทพ ก็เลยขอออกไปเก็บภาพสถาปัตยกรรมงามๆซักหน่อยนึง

สวยจริงๆเลย บ้านชิโนฯเนี่ย ตั้งอยู่ที่ถนน ถลาง จ.ภูเก็ต

บ้านสวยๆจะอยู่ในซอยรมณีย์  อดีตแล้วเคยเปนซ่องมาก่อน แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้วจ้า

โมสต์ไม่ได้เข้าไปถ่ายในซอยชื่อดังนั้น เพราะวันที่ไปคนเยอะมาก ไม่รู้วันรวมญาติ ของตระกูลใด

(นักศึกษามารวมตัวกันเยอะมาก ถ่ายกันอย่างเมามันส์ ไอ้เราก็ เข้าไปคงได้รูปไม่สมใจแน่ เลยไม่เอาดีกว่า)

 

 ว่าแล้วก็เดินตรงดิ่ง ยิงๆภาพไปตามใจปรารถนา

 

 

 เห็นต่างชาติใส่เสื้อสีสวย เลยสอยมาสัก1สู้บ เอ๊ย..รูป

 

 เดินเสพสุนทรียภาพแหล่มๆอยู่พักใหญ่ ก็มานั่งพักดื่มกีวี่โซดาให้อิ่มเอม

ที่"ร้านหนัง(สือ)" เป็นร้านมีหนังสือให้อ่านเยอะแยะ

แล้วก็มีหนังไกลกระแสให้เช่า

หนังไกลกระแส ก็หนังที่ไม่มีฉายในไทยบ้างล่ะ หนังอินดี้บ้างล่ะ  หนังที่คนเฉพาะกลุ่มจะดูกันไรงี้ 

 

 คนทำหนัง คนเขียนหนังสือ ถ่ายรูป เกี่ยวกับอาร์ตๆมักจะมานั่งคุยงานกันที่นี่

สะดวกนะ มีวิฟิให้เล่นฟรีๆด้วย  แหล่มไหมเล่า

 

นั่งอ่านหนังสือสักพัก ก็ไปยิงภาพต่อ 

 

 ผนังในถนนถลาง เหนสีแหล่มดี เลยยิงมาซักหน่อย ประดับฟิล์ม 55+

 

คัดมาให้ชมกันพออิ่มจ้า

ออกตัวก่อนเลยว่าไม่ใช่นักถ่ายรูปมืออาชีพ หรือมีฝีมืออะไร

ที่เห็นนี่เพิ่งฟิล์มม้วนที่4-5ได้มั้ง 

 แค่นี้ก็ดีแล้วเนอะ

โดยส่วนตัวภาพที่สวยคือภาพที่เล่าเรื่องราวได้ดี

มากกว่าภาพที่จัดองค์ประกอบได้เหมาะสมนะโมสต์ว่า

 

ปล.หากท่านดอมดมกันจนอิ่มแล้ว มีข้อติชมฝากฝังประการใด บอกข้าน้อยได้เลยนะจ้ะ จะยินดีเป็นอย่างยิ่ง...

มนุษย์สีเทา

posted on 05 Sep 2009 21:09 by mostsaint

        

 "มนุษย์สีเทา"

 

         หากมนุษย์ มีสองสี ที่จะกล่าว

คือสีขาว พราวพิสุทธิ์ ผุดผ่องใส

เป็นคนดี มีธรรม นำจิตใจ

เป็นผู้ให้ ไม่ประวิง สิ่งตอบแทน 

         ในบางครั้ง เปนสีดำ ต้องทำผิด

ใส่หน้ากาก ดัดจริต ร้ายเหลือแสน

ให้คนอื่น เชิดชู ไม่ดูแคลน

ยิ้มหน้าแป้น ทั้งใจเกลียด น่าเดียจจริง

         เธอจงเป็น สีเทา เงามนุษย์

เป็นเพียงจุด เล็กน้อย คอยสร้างสรรค์

ไม่ต้องเปน เช่นดำ-ขาว  ราวตัดกัน

เพียงครองธรรม์...เคียงสุข...ทุกเวลา